مژده ( 1313 ) مصطفى قمشه‌اى ، فرزند عباس ، كه تخلص مژده را در شعر برگزيد ، در سال 1313 هجرى شمسى در تهران ديده به جهان گشود ، علوم ابتدايى و متوسطه را در زادگاهش به پاى برد ، آنگاه در سال 1333 به استخدام وزارت دارايى درآمد و در ضمن به عضويت چند انجمن ادبى ، از جمله انجمن ادبى ايران كه مديريت آن با استاد محمد على ناصح بود ، درآمد و گوشش با آهنگ و وزن شعر آشنا شد و به سرودن شعر پرداخت و از انواع شعر به سرايش غزل بيشتر راغب بود و در غزلسرايى استعداد خود را نشان داد . مژده از شاعرانى است كه زمينه‌ها و مايه‌هاى شعرى خود را از آلام و رنجهاى روحى كه بدان گرفتار آمده بود يافت و در شرح حال خود براى نگارنده چنين مىنويسد : « پدرم از نعمت شنوايى و گويايى محروم بود ، هروقت چشمان پدرم با نگاه‌هايى كه يك جهان راز در آن نهفته بود به‌سويم نگران مىشد ، اندامم به لرزه درمىآمد و در مقابل آن‌همه محبت و صفا از خويش بى خود مىشدم . آرى ، من از كودكى با زبان نگاه آشنايى داشتم و اما مادرم از كودكى مادر خويش را از دست داده بود و رنج يتيمى او را از پاى درآورده ، او هميشه برايم به جاى داستانهايى كه مادران براى به خواب كردن فرزندانشان مىگويند از زندگى گذشته‌اش و دوران كودكىاش سخن مىگفت ، من تنها كسى بودم كه درد دل او را مىشنيدم او تا آن وقت كسى را نداشت كه بتواند دردهاى خويش را به او بگويد . وضع پدرم و سخنان مادرم آينهء روح مرا صيقل مىداد ، وقتى متوجه شدم كه غم سراپايم تسلط يافته و تمام ذرات وجودم در زير بار رنجى گران قرار گرفته بود ، هنوز كلاس ششم ابتدايى را به پايان نرسانده بودم كه حالتى عجيب در خود احساس كردم ، دلم پى